Αληθινή Ιστορία: Κλ@ψ0μο&νισμ@τα…

1b4ee81c4fbdbd9064222dee4a1e-660x527

Καλησπέρα σε όλες σας,

Μην σας φανεί περίεργο που ένας άνδρας γράφει σε γυναικεία σελίδα ,αλλά θέλω να μοιραστώ την ιστορία μου ,γιατί είμαι πολύ περίεργος να δω τις αντιδράσεις σας ως γυναίκες..

Μόνο από γυναίκα πιστεύω θα μπορέσω να καταλάβω τι συμβαίνει, να δω δηλαδή αν φταίω εγώ, αν είμαι παράλογος και τρελός..

Ήμουν με την Ειρήνη δύο χρόνια, μια πολύ όμορφη κοπέλα που είχε όλο το πακέτο. Ήμουν πολύ ικανοποιημένος με όλο αυτό που συνέβαινε ανάμεσα μας που δεν δυσκολεύτηκα πάνω στο χρόνο να της ζητήσω  να έρθει να μείνουμε μαζί στο σπίτι μου.

Ένιωθα μια οικειότητα εξαρχής και υπήρχε τέτοια επικοινωνία ανάμεσα μας που δεν την βρίσκεις εύκολα.

Γι’ αυτό και δεν σκέφτηκα να τη κερατώσω ποτέ όσο ήμασταν μαζί.

Αφού λοιπόν κοντά στο χρόνο που κλείναμε ήρθε να μείνουμε μαζί, στην αρχή όλα φάνταζαν καλά, όμως σιγά σιγά η Ειρήνη μετατράπηκε σε «πόλεμο».. Εγώ σαν εργένης που ήμουν και μόνος μου στο σπίτι ήμουν άξιος να φροντίσω τον εαυτό μου απ’ όλες τις απόψεις και το σπίτι μου..

Έλα όμως που η κυρία ήθελε να μου βάλει πρόγραμμα εβδομαδιαίο με τις δουλείες που έπρεπε να κάνω.. Στην αρχή το πήρα στη πλάκα, νόμιζα αστειευόταν όμως αυτή μου κράταγε μούτρα και θύμωνε. Άρχισα να συλλογίζομαι μοναχός μου «Ε, δεν είμαστε καλά», εντάξει όμως λέω δε τρέχει τίποτα θα χαλαρώσει κάποια στιγμή.

Δεν είναι ότι δεν έκανα δουλειές στο σπίτι, είναι ότι ήθελε να κάνω ότι μου πει αυτή και όποτε το πει.

Κάτσε ρε κορίτσι μου εργαζόμενος άνθρωπος είμαι κουράζομαι ,δε κ@υλ*νω να σκουπίζω κάθε μέρα ,τώρα αν εσύ γουστάρεις κάνε ότι θες και μη μας σκοτίζεις τον έρωτα!!!

(Ωστόσο και αυτή δούλευε, όχι όσες ώρες δούλευα εγώ, αλλά και πάλι απορώ που έβρισκε την όρεξη κάθε μέρα.)

Τέλος πάντων έκανα υπομονή και προσπαθούσα να το συζητήσω, δεν ήταν αυτός λόγος να χωρίσω σκεφτόμουν..

Πέρναγε ο καιρός που λέτε, και όσον αφορά το θέμα του σπιτιού δεν άλλαζε κάτι. Παράλληλα η Ειρήνη ανά δεύτερη τουλάχιστον μέρα βρισκόταν με τις φίλες τις είτε για καφέ είτε για ψώνια, γυμναστική γυναικεία πράγματα τέλος πάντων, και εγώ φυσικά χαιρόμουν που είχα δίπλα μου ένα δραστήριο και κοινωνικό άνθρωπο.

Κάποιες φορές, σαν άνθρωπος και εγώ, σκέφτηκα μήπως δεν είναι με φίλη όπως μου έλεγε, αλλά με φίλο, όμως έφευγαν αμέσως αυτές οι σκέψεις ,γιατί η αλήθεια είναι δεν μου έδωσε ποτέ δικαίωμα.

Δεν ήταν λίγες οι φορές δε, που γύρναγα απ’ τη δουλειά κουρασμένος και ήταν σπίτι κάνα τεσσάρι κοριτσόπουλα να χασκογελάνε όλη την ώρα.

Ήταν άσχημο κάποιες φορές που ήθελα απλά να ηρεμήσω μετά τη δουλειά όμως δεν είχα πει ποτέ τίποτα, την έβλεπα να είναι καλά με τη παρέα της και χαιρόμουν και εγώ. Ακόμη και διακοπές είχε πάει με τις φίλες τις γιατί εγώ δούλευα και δεν ήταν και σίγουρο αν θα μπορέσω να λείψω κάποιες μέρες.

Όλα αυτά όμως σας τα λέω γιατί θέλω να καταλήξω στο ότι όποτε ήταν να βρεθώ εγώ με φίλους, γινόταν το έλα να δεις!!

Πριν βγω «μπιρι μπιρι μπιρι……και δεν με θες, και θες να βγεις μόνος σου με άνδρες, και πάτε να κ@υλ@ντίσετε ,και σας ξέρω εγώ τι κάνετε… μπιρι μπιρι μπιρι….»

Αυτό και άλλα πολλά ήταν τα καθιερωμένα πριν από κάθε πιθανή μου έξοδο ,και να πω ο μαύρος ότι έβγαινα και κάθε μέρα ,πιο πολύ μαζί της έκανα ότι έκανα, τους φίλους μου από τότε που την γνώρισα τους έβλεπα μια φορά την εβδομάδα και αν.. και αν εν τέλει έβγαινα, τα μηνύματα βροχή λες και δεν ήξερε που είμαι και με ποιους.

Περιττό να σας πω ότι πλέον στο ίδιο μου το σπίτι υπήρχε απαγορευτικό για αντρική μάζωξη για να δούμε μπάλα η PlayStation

Εδώ νομίζω ταιριάζει το έβαλα τα χεράκια μου και έβγαλα τα ματάκια μου! Μια φορά έγινε και το τι ακολούθησε μετά δε θα σας το πω γιατί και μόνο στη σκέψη με πιάνει πονοκέφαλος.

Γενικά, όσο πέρναγε ο καιρός χειρότερο γινόταν, όλα τα έκανα λάθος και τις φταίγανε τα πάντα και αποκτούσε και καινούργια κουσούρια, τύπου να κάνουμε βόλτα και να σταματάει έξω από κάθε βιτρίνα, να μας κοιτάει ο κόσμος  και να κάνει σαν ηλίθια

«Το μωγό σου σέλει ζοβάκιαααα, κοίτα κοίτα τι όμορφα που είναι θα μου πηζαίνουν τέλεια!!!!»

Μην πολυλογώ, το αποκορύφωμα είναι όταν θα ερχόταν η μάνα μου απ’ το χωριό και όπως ήταν φυσικό θα την φιλοξενούσα, για 10μέρες περίπου..

Η μάνα μου είναι ο πιο ευγενικός άνθρωπος που υπάρχει και αγαπάει όλο τον κόσμο. Ε, μαντέψτε , της Ειρήνης της έπεσαν βαριές οι 10 μέρες που θα την φιλοξενούσαμε και εκεί είναι που πήρε και πόδι.

Άντεξα όλα τα κλ@ψομ0υν$σμ@τα της όμως αυτό πάει πολύ!

Της μίλησα άσχημα πάνω στον τσακωμό, της είπα πράγματα που δεν τα εννοούσα , όμως το ποτήρι είχε ξεχειλίσει, το είχε παρακάνει. Το τρελό είναι ότι όλα αυτά δεν υπήρχαν πριν μείνουμε μαζί , ήταν τόσο γλυκιά, τόσο καλή όπως σας είπα και νωρίτερα είχε όλο το πακέτο ,έτσι έδειχνε, και ποτέ δεν έκανε σκηνές ζήλειας!!!

Πως είναι δυνατόν να μεταμορφώθηκε αυτό το υπέροχο πλάσμα σε τέτοια σκύλα;;

Κάποιες φορές σαν μαλ@κ@$ την σκέφτομαι και μου λείπει, μετά όμως σκέφτομαι λίγο καλύτερα όσα έκανε και μου περνάει.. έχω την ηρεμία μου πλέον και βλέπω και τους φίλους μου πιο συχνά.. αυτούς που ξέρω πως θα είναι εκεί πάντα και δε θα γκρινιάξουν για τίποτα..

Πώς να ξανακάνεις κίνηση να προχωρήσεις με άλλη ,μετά απ’ αυτό;

Και γκρινιάζετε κιόλας ότι δεν σας παίρνουμε στα σοβαρά..

Διαβάστε μία ακόμη ιστορία άντρα – αναγνώστη:

Κοιμήθηκα με τη Ζιζέλ και ξύπνησα με το Γκόλουμ

Comments

comments

No Comments Yet

Απαντήστε

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>