Αμαρτίες γονέων…παιδεύουσι τέκνα!

ammj

 

10 Ιούλη. 3.30 το μεσημέρι σε μια παραλία, οικογενειακή (όχι beach bar). Πολλές οικογένειες με μικρά παιδάκια, Έλληνες και ξένοι.

Χάζευα πίνοντας το freddo μου και διαπίστωσα πόσα λάθη κάνουν οι μαμάδες, ίσως εν άγνοιά τους, πολλές φορές από υπερβολικό ενδιαφέρον και αγάπη, άλλες φορές  από  έλλειψη παιδείας.

Θα σας  μεταφέρω κάποιες  εικόνες.

Ζευγάρι Βορειοευρωπαίων με δύο παιδάκια κάτω των τριών. Το μωράκι περίπου ενός με αραιά, κατάξανθα μαλλάκια, και το κεφαλάκι του σαν αστακός. Το δε κοριτσάκι,με την  μυτούλα και τα μαγουλάκια της κατακόκκινα σίγουρα είχε πάθει έγκαυμα . Οι γονείς δεν φαινόταν να ανησυχούν αν και τους φέρονταν με πολλή αγάπη και έπαιζαν μαζί τους. Σε αυτήν την περίπτωση όμως, δεν αρκεί η αγάπη και το παιχνίδι , χρειάζεται κανένα καπέλο, καμιά ομπρέλα και ίσως άλλες ώρες μπάνιου.

Οικογένεια Ιταλών. Πεντάχρονα περίπου, διδυμάκια, απολαμβάνουν το μπάνιο τους ολόγυμνα. Έκαναν πιπί τους όπου να’ναι, κάθονταν στην άμμο, έμπαιναν και έβγαιναν στην θάλασσα. Οι γονείς το θεωρούσαν κάτι απολύτως φυσιολογικό. Προφανώς κανένας δεν τους έχει μιλήσει για μολύνσεις, συνθήκες υγιεινής και κυρίως για savoir vivre.

Ζευγάρι Ελλήνων, με παιδάκι έτοιμο για το πρώτο του μπάνιο, πλήρως εξοπλισμένο, με το καπέλο του, τα μπρατσάκια και το σωσίβιό του και με τους δυο γονείς μες στον ενθουσιασμό. Η μαμά ήταν έτοιμη για φωτογραφία, ο μπαμπάς είχε πάρει το μωρό να μπουν στην θάλασσα. Έλα όμως που ο μπόμπιρας δεν συμμετείχε καθόλου στον ενθουσιασμό των γονιών του. Μάλλον δεν του άρεσε καθόλου θα έλεγα. Έμπηξε τις φωνές, άρχισε να τσιρίζει και να ουρλιάζει και οι γονείς του να του κάνουν τον καραγκιόζη, αυτός όμως να επιμένει και αυτοί να μην το βάζουν κάτω. Οι υπόλοιποι  λουόμενοι να τους κοιτάζουν επιτιμητικά. Τελικά πέρασε του μικρού. Ευτυχώς, γιατί αν το πίεζαν περισσότερο νομίζω ότι δεν θα ήθελε να ξαναδεί θάλασσα.

Ελληνίδα γιαγιά. Τα ταπεράκια στην παραλία και τα δυο εγγονάκια,  δημοτικό όπως τα έκοψα, έβγαιναν από την θάλασσα, τα μπούκωνε, ξαναέμπαιναν για μια βουτιά. Ξαναέβγαιναν, ξανά φαγητό. Ε, εκεί δεν κρατήθηκα. Της μίλησα για το τρίωρο μετά το φαγητό και για τους κινδύνους όταν κολυμπάς με γεμάτο στομάχι. Η απάντηση; Τόσα χρόνια μεγαλώνω παιδιά και εγγόνια, κανένα δεν έπαθε τίποτε.

Τι να πω εγώ τώρα;  Μήπως είμαι υπερβολική;

 

 

 

 

 

Comments

comments

 

Θέλεις να διαβάζεις άρθρα σαν το παραπάνω

Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση!