Οι σκέψεις ενός άντρα για το καλοκαίρι που πέρασε!

Ο Χάρης λέει…  Και ξαφνικά έρχεται το τέλος ενός ακόμη καλοκαιριού. Ανεκπλήρωτες επιθυμίες, μελαγχολία για την ανεμελιά που πάει περίπατο, θετικές σκέψεις για όσα έγιναν.

Για τις παρέες, για τη θάλασσα, για την αλμύρα, για τα τσίπουρα και τις μπύρες δίπλα από το κύμα.

Και φυσικά για τις γυναίκες… Για κάποιους: για αυτές που ήρθαν κι έφυγαν ως διάττοντες αστέρες , είτε με τη μορφή ολιγοήμερων σχέσεων που χάνονται όπως τα σχήματα και οι κατασκευές των παιδιών πάνω στην άμμο της παραλίας όταν έρχεται το κύμα, είτε με τη μορφή αμιγώς ολιγόωρων σχέσεων για την ικανοποίηση αρχέγονων ενστίκτων πάνω σε θηλυκά κορμιά.

Είναι εκείνη η ανεμελιά και οι ορμόνες του καλοκαιριού που λες και κινητοποιούν το πιο ερωτικό κομμάτι του καθενός μας και ο άντρας ξαναγίνεται κυνηγός, ξανανιώνει την πηγαία του φύση και ανταμώνει τις θηλυκές υπάρξεις ικανοποιώντας τον προσωπικό του οίστρο.

Είναι εκείνη η αίσθηση του κατακτητή για τη θηλυκιά που θα του κάνει το «κλικ» για να την θηρεύσει ως θήραμα και να την σημειώσει στην προσωπική του ατζέντα ως μία ακόμη που υπέκυψε στη γοητεία του, ως μία ακόμη προσωπική του επιτυχία ως θηρευτή κορμιών για την απόθεση της αναπαραγωγικής του ουσίας μέσα σε αυτά: κατά φύση αλλά και παρά φύση…

Έχοντας βιώσει σε παρελθόντα έτη την επιτυχία αυτή, τον κορεσμό αυτό της προσωπικής ικανοποίησης του ερωτικού «Εγώ», την επίτευξη του «στόχου» για ακόμη μια επιτυχία στο προσωπικό κοντέρ της κατάρρευσης των γυναικείων επάλξεων και της μέγιστης ικανοποίησης του οργασμού δίπλα στο κύμα.

Σε κυρίες που λίγο πριν δεν γνωρίζαμε το όνομά τους, νιώθω ότι η ασημαντότητά μου ικανοποίησε τα κριτήρια εκείνα του αφελούς μα σίγουρα εγωκεντρικού άνδρα και κάλυψε επαρκώς την προσομοίωση στον χαρακτηρισμό του είδους μας όταν θυμώνουν οι γυναίκες και της ειδικής μας κατηγοριοποίησης και ταύτισης των προσώπων μας με τη φάτσα που έχει το ευγενές είδος των χοίρων!!!

Είναι όμως και κάποιοι άλλοι άνδρες: μια άλλη κατηγορία, «που η ζωή τα έφερε έτσι;;;», «που υπήρξε επιλογή και στόχος;;;;», «που είναι έτσι η «φτιαξιά» τους;;;;», ουδεμία σημασία έχει, αλλά αυτή η ειδική κατηγορία των ανδρών ίσως είναι η τυχερή του καλοκαιριού…

Αυτού του καλοκαιριού, του επόμενου, του μεθεπόμενου… Για όσα καλοκαίρια θα έχουν έναν σύντροφο και θα νιώθουν ερωτευμένοι.

Για όσα καλοκαίρια θα αναπνέουν για αυτές τις γυναίκες, τις ιέρειες του προσωπικού τους αισθαντικού οίστρου όχι όμως μόνο για την κατάκτηση και ικανοποίηση του αρχέγονου ενστίκτου, αλλά για όλα εκείνα τα χειμαρρώδη συναισθήματα έλξης, δοτικότητας, αγάπης, πόθου και πάθους, που τους πλημμυρίζουν και γιγαντώνονται το καλοκαίρι, συνεπικουρούμενα και από τις μαγευτικές σχεδόν ιδιότητες των φερομονών που τα σώματα εκλύουν κατά την καλοκαιρινή περίοδο.

Αυτή η κατηγορία ανδρών, που η μέγιστη προσωπική μου τύχη απλόχερα με συγκατέλεξε τα τελευταία δύο και πλέον χρόνια και μου έδωσε τη δυνατότητα να δω τη ζωή αλλιώς, είναι λοιπόν αυτή που ζει την πραγματική ζωή.

Είμαστε νομίζω πολύ τυχεροί γιατί βλέπουμε το φεγγάρι με το ταίρι μας μαζί και δεν βλέπουμε μόνο το φως του το βράδυ, αλλά βλέπουμε τα κοινά μας όνειρα για το μέλλον.

Βλέπουμε το φως της ημέρας να ξεχειλίζει μέσα από τα παράθυρα όταν ξυπνάμε και τεκμαίρουμε ότι είναι ο ζωοποιός έρωτας που μας φέρνει πιο κοντά στο «Για πάντα» με τη σύντροφό μας.

Αγναντεύουμε τη θάλασσα και φέρνουμε τις εικόνες των γυναικών μας στο μυαλό μας, είμαστε πάνω στο νερό και περπατάμε στο μέλλον.

Η εικόνα του προσώπου και του κορμιού της γυναίκας της ζωής μας το καλοκαίρι είναι πιο έντονη, κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, μας συντροφεύει και μας ηρεμεί.

Είναι εκείνες οι στιγμές που η ζεστασιά της αγκαλιάς μας μέσα στο θαλασσινό νερό λειτουργεί συγκολλητικά για τη σχέση, για την ψυχική ένωση.

Είναι κι εκείνες οι ατελείωτες αγκαλιές στην αμμουδιά, τα χάδια, τα «σ΄αγαπώ» που το κύμα δεν μπορεί να σβήσει, αλλά τα συνοδεύει με μια αρμονική μαεστρία, λες και το διάβα του χρόνου θα είναι πιο αργό για μεγαλύτερη απόλαυση τούτης της ορχηστρικής διεργασίας.

Το περπάτημα στα σοκάκια ενός νησιού, σε μια παραλία, η καλοκαιρινή αύρα, αυτός ο πόθος και το πάθος για τη γυναίκα που μας οδηγεί και καθοδηγεί στα μονοπάτια του έρωτα και της σαρκικής ηδονής, συναισθήματα αξίας εις τη νιοστή, μας κάνουν να νιώθουμε βασιλιάδες μέσα στον οδυρμό και διασυρμό της αδυσώπητης και οδυνηρής οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας.

Οι γυναίκες αυτές, τα πλάσματα αυτά που ήρθαν και κυρίευσαν τις καρδιές μας και επικύρωσαν με ισχυρούς δεσμούς τη μονογαμικότητά μας, ενάντια στη σύνηθη προσέγγισή μας για την αντιμετώπιση των γυναικών ειδικά κατά την καλοκαιρινή περίοδο, κρατούν τα κλειδιά της ζωής μας και το καλοκαίρι αποτελεί πεδίο λαμπρό για την ανάδειξη και αναβάθμιση του ερωτισμού της σχέσης.

Σε κάποια μοναχική παραλία με ερωτικά παιχνιδίσματα και ερωτικές πράξεις υπό και δίπλα του θαλασσινού νερού, ή σε κάποιο απόμερο σημείο μιας πεζούλας δίπλα στο κύμα για την επιβεβαίωση της μακροημέρευσης του έρωτά μας.

Η ανεμελιά και η χαλαρότητα του καλοκαιριού μας οδηγεί σε συναυλιακούς χώρους όπου η παρουσία των χιλιάδων άλλων επισκεπτών λειτουργεί αδιάφορα για την υλοποίηση ερωτικών εκφράσεων, κοινωνικά αποδεκτών για τη δημόσια αιδώ.

Μας οδηγεί σε αρχαιολογικούς χώρους υπό του φωτός της πανσελήνου, ερωτικά βήματα ανάμεσα στις πέτρες της ιστορίας και της βαθιάς αγάπης για τα θέλω και τις επιθυμίες της συντρόφου μας.

Το καλοκαίρι μας οδηγεί σε ομηρικές μάχες με τον Έρωτα της ζωής μας για να κερδίσουμε λίγες ώρες παραπάνω ευτυχίας σε κάποιο ανέμελο περίπατο, σε ένα κοινό γεύμα πέρα και μακριά από οικογενειακές ή άλλες υποχρεώσεις.

Το καλοκαίρι μας καθοδηγεί ενστικτωδώς να κερδίσουμε το χαμένο χρόνο σε ανούσιες παρελθοντικές σχέσεις, να ενδυναμώσουμε το συναίσθημα και να βιώσουμε ακόμη περισσότερο την σαρκική ηδονή που απορρέει από την ερωτική μας συνύπαρξη.

Ο χρόνος, αυτός που φθείρει ή δυναμώνει τις ερωτικές σχέσεις, προσδιορίζει με ακρίβεια τη δυνατότητα για να βιώσουμε το επόμενο καλοκαίρι μαζί, βεβαίως μαζί με την ευλογία της ίδιας μας της ζωής και της προσωπικής μας υγείας.

Αυτό το καλοκαίρι, το επόμενο καλοκαίρι, το καλοκαίρι της ζωής και της συνύπαρξής μας για πάντα… Χ.Α.

*Ένα προσωπικό «ημερολόγιο» – αποθετήριο αντρικών, βιωματικών απόψεων και σκέψεων για καθημερινά θέματα που απασχολούν τις γυναίκες για το πώς λειτουργούν οι άντρες. Ο τίτλος της σελίδας αποτελεί «μότο» της γυναίκας της ζωής μου που ήρθε για να μείνει και να φωτίσει το υπόλοιπο του βίου μου σε τούτο τον πλανήτη…

Comments

comments

No Comments Yet

Απαντήστε

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>