Πότε επιτέλους θα πάψω να είμαι θλιμμένη; Παρακαλώ βοηθήστε με!

 thlipsi

 Αγαπητό efi’s secrets είσαι η παρέα μου όλο αυτό το διάστημα που η ζωή μου ήταν τραγικά άσχημη, λόγω της απώλειας της μητέρας μου.

Μού κράτησες παρέα και με έκανες να αισθάνομαι πως υπάρχει επιτέλους ένα site λίγο πιο ανθρώπινο και “γήινο” που βλέπει τη γυναίκα όπως πραγματικά είναι και όχι όπως πλασματικά θέλουν να περάσουν άλλα γυναικεία sites.

Έγινες η παρέα μου και το αντίβαρό μου όλες αυτές τις δύσκολες ώρες πόνου.

Πέρασαν αρκετοί μήνες από τότε που “έφυγε” η μητέρα μου από τη ζωή και ακόμη νιώθω κομμάτια μέσα μου. 

Πότε επιτέλους θα πάψω να είμαι θλιμμένη; Παρακαλώ βοηθήστε με!

Απάντηση: Αγαπητή μας φίλη καταρχάς λυπόμαστε για τη μητέρα σου.

Καθώς μεγαλώνουμε η επαφή μας με τη θλίψη γίνεται πιο στενή και πιο επίπονη αφού πια την αντιλαμβανόμαστε πιο ουσιαστικά.

Tα πέντε στάδια της θλίψης  που υποχρεωτικά περνάμε όλοι μας είναι τα εξής

Άρνηση: Τον πρώτο καιρό δε δεχόμαστε το γεγονός.

Απομονωνόμαστε, νιώθουμε μουδιασμένοι και αδύναμοι να διαχειριστούμε την κατάσταση.

Σ’ αυτό το στάδιο όλα μοιάζουν μάταια και δεν μπορούμε να σκεφτούμε πως θα είναι το μέλλον μας.

Θυμός: Η δυσπιστία και η τάση για απομόνωση αντικαθίστανται από τη δυσαρέσκεια και την οργή προς τους άλλους.

Είναι ένα απολύτως φυσιολογικό στάδιο στο να ξεπεράσουμε την θλίψη.

Διαπραγμάτευση: Αρχίζουμε να σκεφτόμαστε το τί έγινε και φτάσαμε σ’ αυτήν την κατάσταση.

Διαπραγματευόμαστε με τον εαυτό μας, το Θεό, την μοίρα, τους άλλους προσπαθώντας να βρούμε μια διέξοδο στη θλίψη μας.

Η κατάθλιψη: Σ’ αυτό το στάδιο η προσοχή μας είναι επικεντρωμένη στο σήμερα.

Η θλίψη που νιώθουμε γίνεται ακόμη πιο επώδυνη και νιώθουμε μόνοι.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως εδώ η κατάθλιψη δεν είναι απόρροια κάποιας ψυχικής νόσου αλλά είναι μια απολύτως φυσιολογική διαδικασία.

Αποδοχή: Έχουμε πια φτάσει στο τέλος του δρόμου.

Σ’ αυτό το στάδιο έχουμε πια αποδεχτεί το γεγονός που μας προκάλεσε θλίψη.

Δεν σημαίνει πως νιώθουμε καλά με το γεγονός αλλά σημαίνει πως πια μπορούμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας χωρίς να μας ορίζει η θλίψη.

Ζούμε στο σήμερα, αρχίζουμε να σχεδιάσουμε νέα πράγματα, να ασχολούμαστε με νέες δραστηριότητες και να νιώθουμε και πάλι καλά με τον εαυτό μας.

Φίλη μου μη φοβάσαι να περάσεις τα στάδια αυτά. Θα σε κάνουν πιο δυνατή και θα καταφέρεις να βγεις από το τούνελ της θλίψης μια ώρα νωρίτερα…

Διαβάστε επίσης:

«Έρχονται Χριστούγεννα και εγώ κλαίω τη μοίρα μου»

Comments

comments

 

Θέλεις να διαβάζεις άρθρα σαν το παραπάνω

Βάλε το e-mail σου και κάνε click για να λαμβάνεις αποκλειστική ενημέρωση!