Τι μου έμαθε η απόλυτη ηλικία των 50

o-WOMAN-WRITING-facebook

Πρόσφατα έκλεισα τα 50. Πολλές γυναίκες και άντρες τρομάζουν με αυτή την ηλικία ορόσημο. Εγώ χρόνια αγχωνόμουν για το πώς θα νιώσω , αλλά τώρα το έχω αποδεχτεί πλήρως και το χαίρομαι! Χαίρομαι κάθε χρόνο πάνω μου, κάθε σημάδι , κάθε εμπειρία , κάθε ανάμνηση, όλα όσα συνέλεξα τα 50 αυτά χρόνια της ζωής μου.

Νιώθω ευλογημένη για ότι έζησα και έμαθα μέχρι τώρα.

Έμαθα πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η οικογένεια στη ζωή μας κάτι που μικρότερη δεν το εκτιμούσα. Αν έχετε γονείς, αδέρφια, ξαδέρφια , φίλους και άτομα που νιώθετε οικογένεια σας, να μην ξεχνάτε να τους υπενθυμίζετε πόσο πολύ τους αγαπάτε και χαίρεστε που βρίσκονται στη ζωή σας.

Όταν ήμουν έφηβη, ούτε που φανταζόμουν ότι θα γνώριζα ανθρώπους που θα βρίσκονταν μια ζωή δίπλα μου , και όμως υπάρχουν φιλίες που με τα χρόνια γίνονται ισχυρότερες.

Οι φιλίες και οι αναμνήσεις που δημιουργούνται τα σχολικά και φοιτητικά χρόνια ριζώνουν βαθιά και ανεξίτηλα μέσα μας.

Ανατρέξτε και ξεφυλλίστε το άλμπουμ της ζωής σας, θυμηθείτε εικόνες και στιγμές , οι αναμνήσεις αυτές θα σας δώσουν μια τεράστια δύναμη και ένα νέο κίνητρο για ενεργοποίηση, νέες ιδέες , νέες εμπειρίες.

Όταν ήμουν 20 χρονών ούτε που φανταζόμουν ότι στα 50 θα μου έλειπε η μητέρα μου τόσο όσο μου έλειπε όταν ήμουν μικρότερη.

Όσο χρονών και αν είναι μια γυναίκα , πάντοτε θα νιώθει μια ανάγκη να μιλήσει στη μαμά της. Αν η μητέρα σας ζει, πάρτε την τώρα ένα τηλέφωνο και πείτε της πόσο μοναδική είναι .

Είμαι πολύ ευγνώμον που η μητέρα μου όσο ήταν εν ζωή, με καθοδήγησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και με έκανε αυτή που είμαι σήμερα .

Πηγαίνετε λοιπόν και πείτε στη μητέρα σας ένα μεγάλο ευχαριστώ , νομίζω είναι κάτι που δεν ακούνε συχνά πλέον.

Κάποτε πίστευα ότι το να είμαι μέλος ενός δυναμικού σε μια εταιρεία , θα προσδιόριζε και το ποια είμαι. Τώρα έμαθα ότι η δουλειά μου δεν προσδιορίζει εμένα , αλλά εγώ καθορίζω τη δουλειά μου , εγώ την κάνω σημαντική μέσα από την δραστηριότητα μου και τις πράξεις μου.

Μέσα από την εργασία μου, μαθαίνω καθημερινά τις δεξιότητες μου , έχω την επιλογή να αποφασίσω εγώ κάθε μέρα για το πόσο θέλω να εξελιχθώ . Στη ζωή μας εμείς καθορίζουμε το ταξίδι , εμείς κινούμε τα νήματα, εμείς είμαστε οι σεναριογράφοι.

Κάποτε πίστευα ότι είμαστε οι κομπάρσοι , αλλά αργά συνειδητοποίησα ότι όχι μόνο δεν είμαστε απλώς ηθοποιοί , είμαστε και σκηνοθέτες με άποψη και λόγο .

Έμαθα ότι αξίζει να παίρνουμε μεγάλες αποφάσεις και ρίσκο, ότι ακόμη και αν δεν μας βγουν σε καλό θα πάρουμε ένα καλό μάθημα. Αποτυχία δεν είναι το να χάσεις , αλλά το να μην το προσπαθήσεις καθόλου. Έμαθα ότι δεν αξίζει να ζεις με απωθημένα.

Έμαθα ότι πρέπει να κυνηγήσεις ότι στόχο βάλεις. Έμαθα να πιστεύω στον εαυτό μου. 

Έμαθα να με αγαπάω .

Έμαθα να είμαι ευγνώμον για όλα.

Ότι κάθε μέρα που ξυπνάω και είμαι υγιής είναι μια καλή μέρα . Έμαθα τώρα που έφτασα 50 , ότι είμαι μόλις στην αρχή και είμαι έτοιμη να μάθω και άλλα, να ζήσω, να γελάσω , να αγαπήσω για άλλα τόσα χρόνια.

Έμαθα τι σημαίνει η πραγματική ευτυχία: το να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου , με όσα έχεις κάνει και για ότι έχεις καταφέρει. Σήμερα ξύπνησα και νιώθω η πιο ευγνώμων 50χρονη γυναίκα , όχι μόνο για ότι έκανα ως τώρα , αλλά κυρίως για αυτά που μέλλονται να ακολουθήσουν.

Ακόμη και αν πιστεύετε ότι δεν τα έχετε καταφέρει τόσο καλά όσο η συγκεκριμένη Αναγνώστρια, διαβάστε άλλη μία ενδιαφέρουσα ιστορία που θα σας γεμίσει αισιοδοξία:

Στα 45 ξεκίνησα να ζω!!

Comments

comments

No Comments Yet

Απαντήστε

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>