Της: Έπη Τρίμη
Πιο φτωχός ο χώρος της τέχνης με την απουσία του Νίκου Κούνδουρου που απεβίωσε στα 90 του χρόνια. Ο σημαντικότερος Έλληνας σκηνοθέτης, με εκρηκτικό ταμπεραμέντο, ασυμβίβαστη προσωπικότητα και αναμφισβήτητο ταλέντο άφησε το μάταιο αυτό κόσμο στα 90 του χρόνια. Τελευταία, έπασχε από αναπνευστικά προβλήματα και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο.
Με βαριά κληρονομιά καθότι γιος του πολιτικού Ιωσήφ Κούνδουρου, σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών γλυπτική και ζωγραφική. Ασχολήθηκε επίσης με την αρχιτεκτονική, τη ζωγραφική και το θέατρο. Του άρεσε πολύ η δουλειά του και δόθηκε σ’ αυτήν με ένα πάθος και μια αφοσίωση σχεδόν ερωτική.
Λόγω αριστερών φρονημάτων εξορίστηκε στη Μακρόνησο όπως πολλοί ακόμη που άφησαν το στίγμα τους στο χώρο των γραμμάτων και των τεχνών.
Η πρώτη σκηνοθετική του απόπειρα έγινε με τη «Μαγική Πόλη αλλά καθιερώθηκε ως σκηνοθέτης με το « Δράκο», το 1956. Μεταξύ άλλων σκηνοθέτησε τους «Παράνομους, τις «Μικρές Αφροδίτες» και τα «Τραγούδια της Φωτιάς».
Εκπροσώπησε επάξια τη χώρα μας έχοντας αποσπάσει το πρώτο βραβείο σκηνοθεσίας σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και Βερολίνου το 1963 για την ταινία «Μικρές Αφροδίτες» καθώς και για την ταινία του «Το ποτάμι» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1959.
Το Φεβρουάριο του 2014 τιμήθηκε με ειδική πλακέτα από την Εταιρεία Σκηνοθετών, την οποία του παρέδωσε ο Πάνος Παναγιωτόπουλος.
Σημειώνεται επίσης πως αντίγραφα (κόπιες) πολλών ταινιών του βρίσκονται στο Ευρωπαϊκό Μουσείο Κινηματογράφου, στη Γαλλική Ταινιοθήκη καθώς και στο Μητροπολιτικό (Μητροπόλιταν) Μουσείο της Νέας Υόρκης.
Σπουδαία προσωπικότητα ο Νίκος Κούνδουρος. Ευφυέστατος, διορατικός, προσιτός, φιλικός, με ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ.Το κενό που άφησε δε θα αναπληρωθεί ποτέ…